Aidiyet Duygusu

Bizler, yani şehirde çalışanlar da her zaman bir Aidiyet hissediyoruz Zilemize. Nerelisin diye sorulduğunda doğrudan zile geliyor aklımıza. 
Senede ancak bir kaç kez ziyaret edebilmemize rağmen Zileyi hatırlıyoruz, atamız biliyoruz. Öldüğümüz zaman hepimizin içinde bu topraklara gömülmek arzusu var.
Ne kadar İstanbullu, Ankaralı olsak, ne kadar buralarda çalışsak buralarda doysak da kendimizi buralara ait hissetmiyoruz. 
Yıllar yıllar geçse gurbetliğimiz bitmiyor. O yüzden keşke diyoruz Zilemiz daha güzelleşse, daha refaha kavuşsa. Çünkü bu topraklar bize ait, biz de bu topraklara aidiz.

Hiç yorum yok: