14 Eyl 2018

2018 Yılı / ZİLE LİSESİ'NİN İLK MEZUNLARI BULUŞTU...





ZİLE LİSESİnin 53. Kuruluş Yılı, İLK MEZUNLARInın 50. Yılını Kutlama Onurunu yaşadık.
Hüseyin ULUS

6 eylül Perşembe, Merzifon havaalanından akşam karanlığına bürünerek, Terzi köy, Kervansaray Dereboğazı yolundan Zile’ye ulaştık. Bizim gibi bin kilometrelik yolları aşıp yuvaya kavuşan çok arkadaşımız vardı.
İlk gün 7 eylül Cuma, buluşma öncesi, ailemizin ata toprağı Kurşunlu köyü ziyaret edildi. Hüseyingazi Tepesine çıkıldı; kentin ve çevre köylerin görüntüleri alındı. Kent içinde yeni yerleşme bölgesinde kısa tur yapıldı. Dinçerler ailesinin eğitim, sosyal hizmet kolaylık ve sağlık tesisleri övgüye değer; darısı varlıklı kent sakinlerinin başına diyelim.

Saat 14oo buluşma, Mehtap Lokantası önü, Belediye Hamamının yanındaki bahçe gürültüyle dolup taşıyor. Sarılıp gözyaşını silenler; sevinçle çocukluk-okul arkadaşına seslenenler o bölgeyi panayır yerine çeviriyor. Lokantada çorba kaşığını ağzımıza götürürken biri giriyor; sesleniyor. Hop kalkılıp, oturuluyor. Kahvede, lokantada düzen karışınca, toparlanıp kale bayırına seyirtiyoruz. O yokuş, bu çağlara uygun olur mu? Başlıyor teklemeler, Hayli zaman sonra kale içindeyiz

Görevli rehberin, bakımla ilgili sıkıntıları da içeren anlatımı, zamana karşı koyma
savaşında yıpranmış kemer ve surların gezilmesi, içeride ve kale kapısı girişinde
fotoğraf çekimiyle iki saate yakın bir zaman alıyor.İnişe geçiyoruz. Amasya caddesi – Zile evleri tarihi doku gezimiz başlıyor. Evlerini gösterip anlatanlar, yakınlarının- tanıdıklarının adlarıyla (lakaplarıyla) anılarınıdile getirenler yolda kendilerini unuttular. Gül Konağı bahçesine yorgun halde dalıverdik. Semaverler eşliğinde, yılların kapalı sandıklarından anıları çıkarmaya
geldi sıra. Özenle, çeyiz sergiler gibi, gülerek, kimi zaman acıları da katarak yarı suskun geçmişe daldık. Zile’den Kızlar Korosu fasıla başladı; karışık-potpuri her telden müzik duraksız, konağın bahçesinde yankılandı.
Artık bayanların, Nurten Erdoğan Büyükispir arkadaşımızın düzenlediği ‘Yeni Hamam Sefası’ için ayrılmaları gerekiyordu. Evliler, evine, Turhal’a ve köylere dönenler oldu. Biz, küçük bir ekip bağları denetlemeye çıktık.

8 eylül Cumartesi sabahı okul bahçesindeyiz. Bir gün önce görüştüğüm yeni okul müdürü Avni bey ve Dursun Tipici ile sunum yapacağımız sınıf-akıllı tahtasında deneme yaptık. Bahçede, bir köşede yerleşmeye çalışan arkadaşlarımız, üzgün ve tedirgin bekleyiş içindeler. Yeni müdürümüzü,, tanıttım. Kendisi de lisemiz mezunu. Göreve gelişi henüz bir ay olmuş. Kısa bir açıklama yapıp, şubat ayında İstanbul mezunlar özel toplantısında Lise binası yıkımı sonrasında hazırlanan bildiriyi ve önerilerimizi okumak için Hasan Özmat arkadaşımıza verdik. ilgili kurumlara duyurulmasında ortak görüş benimsendi. Binanın yıkıldığı alana resim için davet ettim. Sınıflar, koridorlar, yönetim ve öğretmenler odası kurumuş diz boyu otlar ezilerek geçiliyor. Anılar incinmesin diye, basarken herkes çekingen. Kendi gençliği, arkadaşları ve öğretmenlerinin üzerine basıyormuş kaygısıyla kimse bir diğerinin yüzüne bakamıyor. Fotoğraf çekiminde, protesto ifadeli donuk gülümsemelere tanık oluyorum.
Ek binada alt kattaki bir sınıfa giriyoruz. Saygı duruşu ve İstiklal marşımızla başlı
yoruz. Toplantılarımızın geleneği; rahatsızlık ve diğer özürler nedeniyle katılama
yan öğretmenler Leman-Erol Çeviktürk, Yusuf Kayabaşı, Metin Sevgel, Ali Demirel’in telefon, Faruk Sanatçı’nın görüntülü video-ses mesajları, öğrencilerimiz ;
Semiha Gürbüz, Ayten Yanıkdemir, Mehmet Özer, Ali Bayar, Mustafa Demirtola, farklı nedenlerle katılamayan çok sayıda mezunumuzun saygı ve sevgi mesajları iletildi. Kaybettiğimiz Öğretmen ve öğrencileri görselde isimler verilerek bir kez daha andık. Bu görev her toplantımızda gelenek olarak yer almıştır
2008 yılından günümüze süregelen toplantı - buluşmaların görüntüleriyle devam edildi. Gelecek buluşmamıza gönüllü aday kenti belirlemeye sıra geldi. Ata Erol arkadaşımızın il temsilcisi olarak Sinop’a daveti oy çokluğuyla kabul edildi. 2019 yılı buluşmamız, tarihi sonra duyurulmak üzere Sinop’ta gerçekleşecektir.

2018 , ilk mezunlarımızın 50. yılı olduğu için bir anı hazırlama gereğini duymaktaydım. Eski belgeler, okul arşivi, bulunabilen resimlerle eski teknik-sanal ortam da oluşturabildiğim kadarıyla bir broşür çıktı ortaya. İlk mezunlarımızı davet ede rek birer örnek verdim. Dursun Baykal, Saadettin Çıkrıkçı, Süleyman İnceyılmaz, Sadık Çakmak,Hakkı Özay ve Mecdi Ergin’i kutladık. Öğretmenlerimizi anarken fıkra ve taklitler de kaçınılmaz yer alıyor elbette. Toplantımıza dileklerle son verdik.
Pazar ilçesi, Ballıca Mağarası, Turhal, Ocaklı Şelalesi –Tokat gezisi için dinlenme,
çay arası verilip yakındaki Dinçerler parkına geçildi. Saat 12.30 da Lise durağın da belediyemizce sağlanan otobüse binildi.Yoğun günün ikinci bölümü başladı.
Yolboyu Şükran Öksüzoğlu ve kızlar korosu ön tarafta bilinen tüm popüler şarkı
ve türküleri icra eylediler. Ballıca mağarasını ikinci kez özellikle programa alıyorum. Yakın olmasına karşın görmemiş olanların sayısı azımsanacak gibi değil.
Mağaraya çıkış hayli yorucu o nedenle dinlenme ve duraklar gerekiyor. Sayımız
yeterli olduğu için hemen rehber eşliğinde giriş yaptık. ilk kez görenler için;
‘’keşke, daha önce gelseydim’’ dedirten mağara, derinlik-galeri uzunluğu ve diğer
özellikleriyle ülkemizde ilk üç arasında yer alıyor. İniş-çıkış merdivenleri bizim
yaş grubumuz açısından çok sevgiyle karşılanmasa da içerideki rahatlatıcı hava,
serinlik, olağandışı oluşumlar üzerine bir de dışarıdaki gözleme ayran-çay keyfi,
en dolgun puanları toplamış oldu. Zamanın akışı ve otobüs sürücüsünün çalışma
süresi engel olunca Tokat gezisinden vaz geçildi. Akşam grup yemeği saati yaklaşıyordu. Ocaklı Şelalesi bulunucaya kadar biraz daha zaman kaybetmiş olduk.
Mahperi Sultan Kervansarayı kısa ziyaretinin ardından 18.oo de Zile’ye dönüldü.
Gala yemeğimiz Muammer Özaçık Dereboğazı bağında, Abdurrahman Karanfil arkadaşımız tarafından düzenlendi. Gecemize konuk olarak, Zile Lisesi radyosunun teknik kurucusu Mehmet Sezen, Zile Ticaret Odası başkanı Şükrü Sargın, İstanbul Zileliler Derneği ilk dönem başkanı Bekir Özaçık, Heykeltraş, ressam Cahit Koççoban, katıldılar. Özel isteğimle, mezunlarımızdan Tekin Kireççi halk müziği, İsmet Başdemir- Erol Karaaslan ve arkadaşları sanat müziği dalında prog rama renk katmış oldular. Necmettin Eryılmaz’ın sunumu, özeldi. Tekin Kireççi arkadaşımızın bana ait bir şiiri türkü formunda besteleyip sunması duygu yüklüydü. Adurrahman Karanfil açılışı yapıp, mikrofona davet edince, sözü alıp katılanlara teşekkür ettik. Antalya, İzmir, Alanya, Bodrum, Aydın, Ankara, İstanbul, Sıvas, Amasya, Sinop, Almanya daha nice kentlerden özlem duyup yola çıkmışlar . Artık arkadaş-dost olmuşuz. Onlara hep;’’ZİLEnin ve ZİLE LİSESİnin ASİL EVLATLARI’’ diye seslenirim. Koşa-koşa ‘’çapa-çapa’’ geldiniz derim.
‘ Kırgınlığınız döngel burukluğunda/ dostluğunuz şemşamer diriliğinde/
sevginiz kete kıvamında/sohbetiniz laley tadında sürsün’ dileğinde bulunurum.
Geceye bir de sürpriz hazırladık. Zile Lisesi radyosu arşivinden elde kalan belki
de tek bant kaydı Mehmet Sezen arkadaşımız tarafından korunuyor.
Yaklaşık elli yıl önce taşıyıp yerinde ses kayıtları yaptığımız bantı hazırlamasını
rica ettiğimde, kırmadı. Elli yıl önce kimsenin umursayıp önem vermediği, güzel
insan Sadık Doğanay’ı, ilkokul öğretmeni bir arkadaşım ve Yücepınarlı bir köylümüzle gidip evinde ziyaret etmiştik. Kendisini bant kaydı için okulumuza davette bulunmamız çok hoşuna gitmiş , kısa bir süre sonra Zile’ye radyomuza gelmişti.
İnanıyorum ki kendisinin yayınlanan resmi ses kaydı ilk kez Fikret Tarhan, Mehmet Sezen stüdyo odası hazırlığı ve benim sunumumla yapılmıştır. İşte o banttan bir bölüm sunmalıydık. Ve sunduk! bilinmesini, unutulmamasını istedim.Mehmet Sezen’den kısaca kuruluş öyküsünü rica ettik, ve dinledik.
Dursun Tipici her an bir sürpriz yapabilir. Yaptı da; birden havai fişekler havuz
kenarında art arda patlamaya başladı daha sonra masalara şelale aydınlatmaları
dolaştırıp görüntüledi. Hazan mevsimi ürpertilerini dolaştığım masalarda hissetmeye başlamıştık ki, Mecdi Ergin, sazıyla yerel yetenek Doğan’ı sahneye çıkardı.
Artık üşümeler, ürpermeler sona ermiş, herkes ısınma gösterilerine başlamıştı.

9 eylül Pazar, saat 10.oo Öğretmenevinde, Ticaret Odası başkanı Şükrü Sargın ’ın kahvaltı ikramında buluştuk. Belediye başkanı Lütfi Vidinel de davetliler arasında. Akşam yemeğinde olanların tümü katılamadı. Ayrılanlar, yorgunluktan katılamayanlar var. Yumurta piyazı, işkefe, cevizli, haşhaşlı, ve günlük kahvaltı menüsü gelemeyenler için ciddi bir kayıp sayılır. Başkan Vidinel ile çok kısa süren görüş memizde yıkılan binamızın durumunu dile getirdik. Boşalan alanın bir projesinin Dinçerler kuruluşunca hazırlandığını, finanse edileceğini bildirdi. Hüseyin Perçin arkadaşımızla, binanın bir maketinin oraya konmasını istedik. Tasarımı yapılırsa yerine konacağını söyledi. Hükumet binasıyla yıkım, meydan düzenlemesi ve tamproje işleminin bitirildiği bilgisinin kesinliğini açıkladı. Artık yolcular, birer, ikişer ayrılmalar, vedalar başladı.
Zile’ye bir daha yol ne zaman düşer bilemeyiz. Ancak özlemi sürecektir. Her yıl toplantılarımıza
yeni katılımlar oluyor. Elli-üç yıldır hiç katılamamış dört arkadaşımızla buluştuk. Biz yolların dostluğa ve birliğe çıkması için elden geleni yapma çabasındayız. Azımsanamaz bir özveriyle, buluştuğumuz her ildeki mezun arkadaşlarımızın emeği, çabası hafife alınmamalıdır. Katılmayı külfet görenler belki
bir gün aramızda olurlar. Aidiyet, kimliğin özüdür, yadsınmamalıdır.
2018 Zile buluşmamızda emeği geçen yerel temsilcilerimiz; Abdurrahman Karanfil, Nurten Büyükispir, İnci Alpaydın, Mecdi Ergin, Özel mekanını açarak yemek veren Muammer Özaçık, gezimiz için araç sağlayan Başkan Lütfi Vidinel, kahvaltı ikram eden Şükrü Sargın, arşiv bantları hazırlığını yapan Mehmet Sezen, müzik sunumuyla gecemize coşku katan Tekin Kireççi, İsmet Başdemir, Erol Karaaslan ar kadaşları, Doğan, fotoğraf çekimleriyle Ata Erol,Teknik danışmanımız Dursun Tipici, katılımın sağlanması için çalışan il temsilcileri ve tüm yorgunlukları göze alarak katılan sevgili mezunlarımıza teşekkür ediyorum.
Buluşmalarımız, kimliğimizin birleştirici unsuru, birliğimizin gerekçesidir.
Sağlık ve sevgiyle kalın
Hüseyin Ulus
Düzenleme ekibi adına

1 yorum:

Adsız dedi ki...

Sevgili büyüklerim ben de 1988 Zile Lisesi mezunuyum. Organizasyonunuza ait izlenimlerinizi gıpta ve mutlulukla okudum. Yazacak çok şey var ama ben kısaca lise binamızın yıkılması hakkında çok fazla yorum yapmamışsınız acaba düşünceleriniz nelerdir duymak isterim. Acaba o binanın yıkılmasını kendi evi yıkılmış gibi hisseden bir ben miyim? Çocukluğum hatıralarım o binayla toprağa gömüldü sanki.Nasıl hoyratca yıkıldı neden hiç kimse engellemeyi düşünmedi acaba? Müzeye çevrilmez miydi? Çocuklarıma her önünden geçtiğimizde duvarlarını biz yaptık sahanın çimentosunu biz döktük diye anlatırdım. Şimdi ne anlatacağım ben? Çok üzgünüm... Saygılarımla.